vrijdag 4 oktober 2013

Hot Guys & Baby Animals. "Absolutely Rawr."



"Are you sick and tired of studly male models showing off their perfectly sculpted muscles? Have you had enough of cuddly baby animals flaunting their perfect newborn fuzzy cuteness? We didn't think so. Shirtless guys and puppy dog eyes take over with this collection of Hot Guys and Baby Animals by Audrey Khuner and Carolyn Newman.

Hot Guys and Baby Animals features photos of gorgeous guys and their fuzzy friends, along with tongue-in-cheek captions detailing the likes and dislikes of each guy and baby animal. Let the "ohs" and "ahs" begin as male models play with puppies, snuggle kittens, nuzzle lambs, and even coo at a few chicks (baby chickens, that is). Perhaps the Sundance Channel says it best in its review of the California calendar that started it all: "Hot guys + baby animals = genius."".

Volgens Berger zouden we de blik delen met de man. Kijken vanuit de man en dat is gewoon 'de blik'. Ik weet wel zeker dat dit toch niet zo'n geheel uitsluitend en doordachte blik is gebleken, die van Berger.

Dit is in mijn ogen duidelijk bekeken uit de ogen van de vrouw en/of de homoseksuele man. Mannen pronken met hun lichaam. Zijn verzorgend naar de dieren toe, lief. Dit is iets hoe meestal de vrouwen worden afgebeeld. Vrouwen zijn sensueel en verleidend. Zijn het object dat centraal staat om naar te kijken. Maar in deze reeks van 'Hot Guys and Baby Animals' is dat helemaal niet ter spraken. 

De man voldoet hier niet perse aan alle verwachtingen van bijvoorbeeld Dyer. Er zijn veel foto's waarbij de man niet penetrerend het beeld inkijkt. Wij mogen ook voluit hier naar de man kijken. De man is het object dat bekeken wordt. En hoe!

Maar, wat Berger zou zeggen:
 "A man’s presence is dependent upon the promise of power which he embodies." 
Deze mannen zijn all in beeld, ik hoef daar niet meer over te zeggen he?

Vampiers en Voyeurisme



 “A ‘plastique pertinent to the camera’ constitutes the woman not only as the image of desire but as the desirous image – one which the devoted cinéphile can cherish and embrace. To ‘have’ the cinema is , in some sense, to ‘have’ the woman. (Doane 1982, 230).

Dit citaat roept bij mij het beeld op van een bepaald genre fantasy movies: de vampierfilms, die de afgelopen jaren een revival beleefden en zeer frequent werden uitgebracht als bioscoopfilm, als TV-serie en/of als DVD. Het bij vampierfilms stereotype beeld, ofwel de ‘daad’, ‘the act’ is dat van een vampier die zijn al dan niet gewillige of niets vermoedende slachtoffer de bekende vampierbeet in de halsslagader toedient. Vaak, omwille van de spanningsopbouw, pas na enkele door externe factoren verstoorde pogingen. Gewoonlijk is het toebrengen van de beet weggelegd voor een mannelijke acteur in de rol van vampier en voor een jonge vrouw als slachtoffer. Maar de rollen kunnen evengoed omgedraaid zijn. Dat verandert niets aan het stereotype beeld. Er is sprake van een dominante vampier (m/v) en een slachtoffer (m/v).

Zonder externe toeschouwers is iedere film zinloos, is er geen filmbeleving. De toeschouwer is dus de doelgroep van de filmproducent, de filmindustrie. De film zelf is het product dat inkomsten voor de producent moet genereren. Ieder genre film kent een eigen specifieke doelgroep, waarvoor de film wordt geproduceerd. Zij zijn voor het betreffende genre ‘de doelgroep’. Alle marketing inspanningen van de filmproducent zullen op die groep zijn gericht.
Niet geïnteresseerden in het onderwerp, die bijna altijd een grotere groep vormen, staan neutraal tegenover de film en zullen die in veel gevallen dan ook niet gaan bekijken, hun tijd er niet aan verdoen. Aan hen is de film niet besteed, op hen richt de producent zich daarom ook niet. 
The devoted cinéphile’, de toegewijde filmliefhebber is dus ook bij vampierfilms een specifieke toeschouwer, iemand die voyeuristisch, stiekem, van buiten af, de gebeurtenissen waarneemt die zich afspelen op het doek of op het beeldscherm voor hem.

‘To ‘have’ the cinema is, in some sense, to have the woman.’.
Achter deze korte zin uit het citaat gaat veel meer schuil dan je bij snelle lezing denkt.
Het bekijken van de film geeft de toeschouwer in zijn fantasie de waan de vrouw in de film te bezitten.

De toeschouwer, voyeur, die het filmbeeld op zich laat inwerken identificeert zichzelf met één van de beide acteurs, de dominante vampier (m/v ofwel male-dominant – male-dom / female-dom – fem-dom) en het slachtoffer (m/v ofwel male-submissive – male-sub / female-submissive / fem-sub).
De toeschouwer (m/v) bekijkt het filmbeeld van buitenaf, voyeuristisch, waarnemend zonder de personages in de film te hinderen, als toeschouwer is hij (nog) geen deel van de film. Dat verandert als de toeschouwer zich gaat identificeren met één van de personages. Op dat moment kruipt hij in de rol van één van de acteurs, het doel van de filmregisseur is daarmee in ultieme vorm bereikt.
Als toeschouwer vereenzelvigd de toeschouwer (hij/zij) zich met een personage uit de film en neemt hij/zij in zijn/haar fantasie bezit van zijn/haar tegenspeler.
Aan de gebeurtenissen op het scherm of het doek kan hij of zij niets veranderen, hij/zij beleeft de gebeurtenissen mee in zijn/haar fantasie, op dezelfde wijze als getoond in de film.
Mogelijk is het kunnen beïnvloeden van de gebeurtenissen in een film slechts een kwestie van tijd, van de ontwikkelingen in de filmtechniek, wordt interactief film kijken realiteit.
Er zijn nu al volop games, waarin de toeschouwer interactief kan participeren.

De hier getoonde scène komt uit de extra’s van de film Twilight.
De scène is klassiek en stereotiep voor dit genre, zowel inhoudelijk (male-dom bijt fem-sub) als qua vormgeving, de wijze waarop de vampier-act (beet in de halsslagader) in beeld wordt gebracht. Er is ook een verschil in het beleven van de beet. De man verzet en vecht ertegen, de vrouw ondergaat.

http://www.youtube.com/watch?v=tcM9cWt7US4


donderdag 3 oktober 2013

Amy's Squirrel Hunt



"Squirrel season just started, and look what I got already!"
" It's been a long nine months waiting for squirrel season to come around again, and now I'm so ready! There's nothing quite like the feeling of standing in the quiet woods and suddenly hearing the sound of a squirrel walking around in the crunchy leaves.. quietly, breathlessly, you stalk it until you're within shooting range. Raise the rifle and line up the crosshairs.. KA-BAM! .. the squirrel flips into the air and lands in the leaves... an instant kill; a perfect shot. As I said, there's nothing quite like it!"
Van de website: http://www.amystaxidermy.com

Volgens Mulvey wordt kijkplezier in film georganiseerd langs genderlijnen. Voyeuristisch kijkplezier wordt mogelijk gemaakt door vrouwen "gefetisheerd" af te beelden met typisch vrouwelijke attributen die haar overdreven "glamorizeren".
Maar wat voor voyeuristisch kijkplezier wordt er beleefd aan beelden die niet georganiseerd zijn langs genderlijnen? Wat roept een beeld op wanneer een vrouw poseert met typisch mannelijke attributen? Het meisje op de foto (Amy) is gekleed in camouflagekleding. Zij presenteert haar geweer zonder gêne. De gedode buit van de succesvolle jacht ligt als een trofee aan haar voeten.  
De tegenstelling van de onschuldige lach van een kind die contrasteert met attributen die wijzen op geweld en dood  is verwarrend, roept een lichte weerzin op maar intrigeert wel. Het kijkplezier wordt in dit beeld vooral georganiseerd vanuit eigen, cultureel bepaalde, normen omtrent het gebruik van wapens. Het effect wordt versterkt door de intrigerende gelaagdheid waarmee de manlijke en vrouwelijke genderrollen met elkaar gemixt worden. Een lief pubermeisje hoort geen eekhorentjes dood te schieten en dat ook nog leuk te vinden.  Maar Amy zegt zelf: "An instant kill; a perfect shot. As I said, there's nothing quite like it!".  Dat zijn we hier in het brave, politiek correcte Nederland niet echt gewend. Maar het is ook wel weer leuk om er een beetje bij te griezelen.

Makeover


'The woman with glasses signifies simultaneously intellectuality and undiserability; but the momen she removes her glasses (a moment which, it seems, must almost always be shown and which is itself linked with a certain sensual quality) , she is transformed into spectacle, the very picture of desire.'
(Mary Ann Doane, "Film and the Masquerade: Theorizing the Female Spectator", p. 236)

Nadat we het gisteren kort in college gehad hadden over de clichés omtrent de 'teen movie' en dan met name over de makeover vond ik dit wel een leuke bijdrage voor de blog. 

In dit korte fragment uit de film The Princess Diaries (2001) wordt 'high school' studente Mia, door onder andere de verwijdering van haar bril (1:44-1:59) en het benadrukken van haar vrouwelijkheid, omgetoverd tot een prachtige prinses/een verleidelijke vrouw (3:00).

woensdag 2 oktober 2013

Coronation Street


Modleski:‘As a rule, only those issues which can be tolerated and ultimately pardoned are introduced on soaps. The list includes careers for women,
abortions, premarital and extramarital sex, alcoholism, divorce, mental and even physical cruelty. An issue like homosexuality which, perhaps, threatens to explode the
family structure rather than temporarily disrupt it, is simply ignored.’ (p.32).

http://www.youtube.com/watch?v=iW9H7C3r3_M

Een clip uit Coronation Street, een langlopende (eerste aflevering: 6 december 1960) en zeer succesvolle soapserie uit Groot-Brittannië. Voorafgaand aan dit filmpje probeerde Todd de broer van zijn vriendin te kussen. De clip toont de nasleep hiervan. In deze clip dus komt wel homoseksualiteit aan bod, in tegenstelling tot wat Tania Modleski schreef. Ook in Nederlandse soapseries zoals GTST komen nu homoseksuele verhaallijnen voor. Is dit omdat homoseksualiteit meer geaccepteerd wordt door de massa dan in 1979? Het wordt in deze clip (en het vervolg van de verhaallijn) in ieder geval nog steeds gebracht als levensverstorend, schaamtevol en voornamelijk onprettig. 


dinsdag 1 oktober 2013

Dick Waving Masquerade

 

"[...] Gender is primarily a cultural construction, and for all, for men and women alike. Which at once locates masculinity not as naturally given, but as construction, and as a continuous construction that had to go until the subject's dying day. To be a subject constructed as a male involves a necessary masquerade, the masquerade of the masculine." - Bryson, 231

Het eerste beeld dat er in mij opkwam bij het lezen van dit citaat is haantjesgedrag. De dagelijkse maskerade van masculiniteit kan zich op verschillende manieren uiten, waarbij het vertonen van mannelijk (macho)gedrag soms wel tot een kunst verheven lijkt te zijn. Dit geldt zeker voor de situatie waarbij mannen onderling elkaar proberen te imponeren en op deze wijze er naar streven hun eigen mannelijkheid te bevestigen.

In het Engels wordt voor dergelijk gedrag wel eens de term "dick waving contest" gebruikt. Deze toepasselijke woordkeuze haakt mooi in op het volgende citaat:

"[...] Phallic power is signified by motivated signification - through iconicity - by their penises. They are afraid that the sight of their penis will reveal the opposite: the arbitrary, symbolic production of this particularly crucial meaning." - Van Alphen

Iconiteit speelt een grote rol bij het construeren van gender. Dit wordt op een humoristische wijze geïllustreerd door het YouTube-duo Rhett & Link in de parodie "EPIC RAP BATTLE of MANLINESS" (uiteraard in hoofdletters: dat wordt geassocieerd met groots schreeuwen, wat vaak als mannelijk beschouwd wordt). Een korte samenvatting en analyse:

    Twee buurmannen raken verzeild in een triviale confrontatie waarbij alles draait om het overtreffen van de ander. Ze omringen zichzelf in fallische symbolen - zoals grote hoeveelheden gereedschap in toenemend formaat - die een iconische relatie vormen met hun eigen masculiniteit. Terwijl de situatie steeds meer lijkt op te blazen, zijn er twee interessante momenten waarop de "wedstrijd" abrupt wordt onderbroken.
    Moment één is het verschijnen van twee andere mannen (joggers). Het haantjesgedrag houdt onmiddellijk op en maakt plaats voor omgericht gedrag; de buurmannen doen alsof er niets aan de hand is. Zodra de joggers vertrokken zijn, gaan ze gewoon weer verder waar ze gebleven waren. Dit lijkt een metafoor voor een (ongeschreven?) regel van de dick waving contest: houd het één-op-één. Immers, hoe meer mannen er betrokken zijn, des te kleiner wordt de kans dat jouw fallische kracht de grootste is.
    Moment twee vormt de clou van het filmpje: de echtgenotes van beide buurmannen komen naar buiten en onthullen dat de mannen bij lange na niet zo masculien zijn als dat ze zich deden voorkomen. Duidelijk bevangen door schaamte, druipen ze na een vluchtige blik in stilte af - het exacte tegenovergestelde van wat zich daarvoor heeft afgespeeld.

Naast het feit dat het een parodie is, heeft dit filmpje de essentie van de machocultuur als sociale constructie goed weten te vangen.

De Bechdel test



Deze cartoon komt uit 1985 en is een onderdeel van de serie ‘Dykes to Watch Out For’. De regel die in de strip wordt genoemd heet de Bechdel test, vernoemd naar de auteur van de strip Alison Bechdel. Volgens Mulvey, zijn vrouwelijke rollen in Westerns vooral bedoeld om ervoor te zorgen dat de held iemand heeft om mee te trouwen.

In the Proppian tale, an important aspect of narrative closure is ‘marriage’, a function characterised by ‘princess’ or equivalent. This is the only function that is sex-specific, and thus essentially releates to the sex of the hero and his marriageability.
(Laura Mulvey – Afterthoughts on Visual Pleasure and Narrative Cinema)

Maar ook bij films in andere genres hebben vrouwen vaak als functie het ondersteunen van de held. De regels in de strip lijken simpel: er moeten minstens twee vrouwen in een film zitten, die met elkaar praten, over iets anders dan een man. Echter, de meeste films voldoen wel aan de eerste regel en vaak ook nog wel aan de tweede, maar als twee vrouwen met elkaar praten gaat het toch meestal over mannen.

Natuurlijk zegt de Bechdel test niets over hoe goed een film is (Mean Girls 2 doorstaat de test en persoonlijk vond ik dat een hele slechte film), maar het is toch interessant om te zien dat films voornamelijk over mannen gaan.


Op www.bechdeltest.com kan je zien welke films wel en welke films niet de test halen.